Kościół parafialny

Historii słów kilka

Oznaczenia opackieOd ponad siedmiuset lat, prawie od początku istnienia miejscowości, stała tu zawsze świątynia katolicka, w odleglejszych wiekach drewniana (niestety nie wiemy, jak dokładnie wyglądała), później murowana. Wybór miejsca oczywisty i przemyślany – centralny punkt rozciągającej się na ponad pięć kilometrów miejscowości.

Obecny kościół jest stary. Bardzo stary, gdyż pochodzi z XIV wieku. Jego obecna struktura ma już ponad czterysta lat, bowiem w latach 1682-1683 za czasów opata Henryka III Kahlerta świątyni nadano barokowy wygląd. O wspomnianym cysterskim opacie Henryku świadczą symbole na sklepieniu świątyni oraz nad wejściem do kruchty zwanej przedsionkiem (HAH 1683).

 

św. Wawrzyniec w ołtarzu

Święty Patron Wawrzyniec

Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu

Niech będą dzięki za przykład twej wiary;

Ty nam dopomóż oczyścić się w ogniu,

Którego płomień goreje miłością.

Liturgia Godzin z dnia 10 sierpnia

 

Starożytny święty, męczennik i diakon pierwszych wieków chrześci-jaństwa. Pochodził z Hiszpanii, z miasta Huesca. W Rzymie jako diakon należał do asysty papieża Sykstusa II, który powierzył Wawrzyńcowi opiekę nad majątkiem kościelnym i ubogimi. Kiedy cesarz Walerian wydał edykt skazujący na śmierć wszystkich hierarchów Kościoła, papież i jego orszak diakonów zostali aresztowani, następnie straceni 6 sierpnia 258 roku. Oprócz Wawrzyńca. Ze względu na funkcję, którą sprawował, został potraktowany ze szczególnym okrucieństwem.

Na rozkaz, by oddał dobra kościelne, zgromadził przed cesarzem tłum ubogich. Tradycja przekazuje, że powiedział wtedy do cesarza: „Oto są skarby Kościoła!”. Zdenerwowany Walerian skazał diakona na wyjątkowe katusze. Po biczowaniu rozciągnięto go na kracie i podpalano ciało. Nie wyznawszy żadnych tajemnic Kościoła, poniósł śmierć męczeńską. Działo się to 10 sierpnia 258 roku. Tradycja donosi, że podczas tortur miał powiedzieć do jedengo ze swych oprawców: „Widzisz, że ciało moje jest już dosyć przypieczone. Obróć je teraz na drugą stronę!".

Podczas gdy źródła historyczne przytaczają niewiele faktów z życia św. Wawrzyńca, jego prawdziwe dzieło zaczęło się po śmierci, już jako świętego. W samym Rzymie było kilkanaście kościołów pod jego wezwaniem, w Polsce ponad sto. Św. Augustyn napisał, że jak Jerozolima szczyci się św. Szczepanem, tak Rzym jest dumny ze św. Wawrzyńca.

Jest patronem ubogich, piekarzy, kucharzy, winnic, bibliotekarzy, wszystkich zawodów, które są bezpośrednio związane z ogniem. Na terenach Śląska i Czech patronuje górnikom, hutnikom oraz przewodnikom sudeckim. Jego figura w naszej świątyni stoi w prawej części ołtarza głównego. Ubrany jest w dalmatykę, w ręku zaś trzyma palmę i kratę, symbole męczeństwa.

Ołtarz główny

Został wykonany w stylu barokowym z elementami rokokowymi w połowie XVIII wieku. W centrum znajduje się figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem. O władzy królewskiej świadczą insygnia – korony i berło. Ponad nią umieszczona została gołębica, atrybut Ducha Świętego. Na samej górze natomiast wisi obraz Boga Ojca dzierżącego w ręku kulę ziemską i błogosławiącego z niebios. W ołtarzu znajdują się liczne putta, czyli małe barokowe aniołki. Rzeźby świętych pochodzą z ok. 1720 roku.

 

 oltarz

1. Św. Jadwiga (ok. 1178-1243), królowa Polski i patronka Śląska. Świadczy o tym korona na głowie – królewski atrybut.

2. Św. Elżbieta Węgierska (1207-1231) – siostrzenica św. Jadwigi, po śmierci męża została tercjarką franciszkańską, poświęciła się służbie ubogim i chorym. Księżniczka węgierska – jej głowę również zdobi mała korona.

3. Św. Augustyn z Hippony (354-430), biskup, ojciec i doktor Kościoła, filozof, teolog. Jest ubrany w strój biskupi, w ręku trzyma księgę i pióro.

4. Św. Ambroży z Mediolanu (ok. 340-397), arcybiskup, ojciec i doktor Kościoła. Ukazany w stroju biskupim, z pastorałem w ręku.

5. Św. Hieronim (ok. 345-419), prezbiter, tłumacz Pisma św. z hebrajskiego i greckiego na łacinę (Wulgata), doktor Kościoła. W jednej ręce trzyma księgę, w drugiej pióro pisarskie, u stóp czuwa oswojone lwiątko.

6. Św. Wawrzyniec (?-258), diakon i męczennik. W ręku trzyma palmę męczeńską, opiera się o kratę.

 W 1884 roku ołtarz został wyremontowany z inicjatywy biskupa wrocławskiego Roberta Herzoga pochodzącego z Budzowa jako wotum wdzięczności za sakrę biskupią.

Tabliczka pamiątkowa fundacji ołtarza przez bpa HerzogaNa tylniej części ołtarza wisi tabliczka upamiętniająca to wydarzenie: "Dr Robert Herzog, biskup wrocławski, wybitny syn ziemi schönwaldzkiej, który w tym kościele przyjął chrzest, sakrament kapłaństwa i sakrę biskupią 15 kwietnia 1883, dzięki którego hojności ten ołtarz główny został odrestaurowany. Roku Pańskiego 1884". Herb diecezji wrocławskiej wzbogacony o atrybuty biskupie Herzoga jest umieszczony nad przejściem po prawej stronie ołtarza.

Po II wojnie światowej przy całościowym remoncie kościoła ołtarz przemalowano w 1963 roku, nadając mu biało-złotą kolorystykę. Po Soborze Watykańskim II, kiedy kapłana zwrócono przodem do wiernych, w 700. rocznicę istnienia parafii bp Wincenty Urban poświęcił nowy stół eucharystyczny i lektorium wykonane przez Kazimierza Michalskiego z Węgrowca.

Sklepienie

Spoglądając 9 metrów w górę, widzimy – fachowo mówiąc – czteroprzęsłowe, krzyżowe sklepienie ozdobione scenami biblijnymi i świętymi. Położenie każdego malowidła jest przemyślane, bo treściowo związane z funkcją miejsca, nad którym je umieszczono. To niezwykłe myślenie religijne odsyła nas do tradycji, która wspiera naszą modlitwę.

Idąc od prezbiterium. Tam odbywa się najważniejsze wydarzenie – przemienienie chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Eucharystia. Bóg ofiaruje sie człowiekowi – to najważniejsze wydarzenie w historii zbawienia. Najpierw sam staje sie człowiekiem, a potem umiera za niego. Nad ołtarzem widnieją dwie sceny ze Starego Testamentu nawiązujące właśnie do ofiarności i relacji człowieka z Bogiem.

Po lewej mamy chyba najczęściej omawianą i jedną z najbardziej kontrowersyjnych opowieści w Starym Testamencie: ofiarowanie Izaaka.

cdn